วิธีที่แบบฝึกหัดลากเส้นต่อจุดกลายเป็นกิจกรรมที่ไม่ต้องใช้หน้าจอที่ฉันใช้บ่อยที่สุดสำหรับเด็ก ๆ

ฉันจะบอกตามตรงว่า ฉันไม่ใช่คุณแม่ที่เก่งเรื่องงานฝีมือเลย ฉันลองมาหมดแล้ว ทั้งกล่องเล่นเสริมประสาทสัมผัส โครงการศิลปะที่ซับซ้อน ชุดทำสไลม์ — และทุกอย่างก็จบลงด้วยการที่ฉันต้องเช็ดคราบสกปรกออกจากพื้นผิวที่มันไม่ควรจะไปโดน จนกระทั่งลูกคนที่สามเกิด ฉันก็เริ่มเข้าใจแล้วว่ากิจกรรมแบบไหนที่ใช้ได้ผลจริงในบ้านฉัน กับกิจกรรมแบบไหนที่ดูดีแค่ในอินสตาแกรม

เอกสารที่สามารถพิมพ์ได้เหล่านี้จัดอยู่ในประเภทแรกอย่างแน่นอน และผมพูดอย่างนั้นในฐานะคนที่บังเอิญไปเจอเข้าโดยไม่ตั้งใจในวันเสาร์ที่อากาศครึ้มในเมืองโคลัมบัส รัฐโอไฮโอ

เรากำลังพ่ายแพ้ในสงครามแย่งเวลาหน้าจออย่างยับเยิน

มันเป็นเดือนมกราคม ลูกๆ ปิดเทอม สามีไปทำงาน และตอนเก้าโมงเช้า ฉันก็เห็นลูกคนโต—ตอนนั้นอายุเจ็ดขวบ—จ้องแท็บเล็ตอย่างกับมีแรงดึงดูด ลูกสาววัยห้าขวบก็ยึดทีวีไว้ ส่วนลูกสาววัยสามขวบก็ทำท่าทางเดินไปเดินมาระหว่างสองหน้าจอ ขึ้นอยู่กับว่าใครไม่สนใจที่สุด ฉันยืนอยู่ในครัวถือถ้วยกาแฟเย็นๆ แล้วคิดว่า: วันนี้ฉันต้องทำอะไรที่แตกต่างออกไป

I'd read enough about screen time — Common Sense Media has some genuinely useful guidance on this — to know I wasn't imagining the glazed-over look my kids got after too long on devices. What I didn't have was a practical alternative that didn't require me to run the activity for two hours straight. I needed something they could actually do while I made lunch.

ฉันค้นพบไฟล์สำหรับพิมพ์เหล่านี้ได้อย่างไร (โดยบังเอิญ)

ฉันจำหนังสือต่อจุดได้จากสมัยเด็กๆ — คุณยายมักจะเอามาให้ดูตอนเดินทางไกลไปฟลอริดา ฉันลองพิมพ์ "หนังสือต่อจุดแบบพิมพ์ได้" ลงใน Google อย่างไม่ตั้งใจนัก แล้วก็เจอหนังสือรวมภาพต่อจุดฟรี a free dot to dot printables collection แล้วก็พิมพ์ออกมาสามหน้าภายในเวลาประมาณสี่นาที

ฉันวางของเล่นเหล่านั้นไว้บนโต๊ะในครัวพร้อมกับถ้วยใส่ดินสอ และคาดหวังว่าจะเป็นไปตามปกติ คือเล่นสักห้านาทีแล้วก็ขอหยุดเล่น แต่สิ่งที่ฉันได้กลับเป็นความเงียบสงบเกือบสมบูรณ์แบบนานถึงสามสิบห้านาที ลูกชายคนโตของฉันเล่นเกมต่อจุดรูปไดโนเสาร์ ด้วยสมาธิที่จดจ่อและก้มตัวลงอย่างที่ฉันไม่ได้เห็นจากเขามาหลายสัปดาห์แล้ว ลูกสาวของฉันทำเสร็จก่อนและขออีกอันทันที แม้แต่เด็กสามขวบที่ยังนับเลขได้ไม่เกินแปด ก็ยังอยากลากเส้นตามเอง

สิ่งที่ฉันสังเกตเห็นว่าเปลี่ยนแปลงไปจริงๆ คือ...

ฉันคาดหวังอยู่เสมอว่าความตื่นเต้นจะจางหายไป เหมือนกับสิ่งอื่นๆ ส่วนใหญ่ แต่จริงๆ แล้วมันไม่เป็นอย่างนั้นเลย เราพิมพ์แบบฝึกหัดลากเส้นต่อจุดมาประมาณหนึ่งปีแล้ว และเด็กๆ ก็ยังคงทำแบบฝึกหัดเหล่านี้ด้วยความกระตือรือร้นอย่างแท้จริง

สิ่งที่ผมสังเกตเห็นมากที่สุดคือสมาธิ ลูกชายของผม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จะนั่งแก้ปริศนาที่ยากขึ้น — ปริศนาที่มีจุดหกสิบหรือเจ็ดสิบจุด — เป็นเวลานาน ซึ่งเมื่อก่อนเป็นเรื่องมหัศจรรย์มาก มันมีอะไรบางอย่างที่พิเศษ แต่ละจุดเป็นภารกิจเล็กๆ ที่สามารถทำให้สำเร็จได้ ทั้งภาพจะค่อยๆ พัฒนาไปสู่ผลลัพธ์ที่มองเห็นได้ และไม่มีใครบังคับให้เขานั่งนิ่งๆ เขานั่งนิ่งๆ เพราะเขาอยากรู้ว่าภาพนั้นคืออะไร

I've also noticed the quiet pride when they finish. My daughter holds up her completed ocean dot-to-dot pages like they're artwork, which I suppose they are. Pathways.org notes that purposeful mark-making is one of the most effective ways to build pencil control in young children, but I couldn't care less about the developmental rationale in the moment — I just like watching her be proud of something she made with her own hands.

เหตุใดเอกสารสิ่งพิมพ์เหล่านี้จึงยังคงได้ผลดีสำหรับเรา

ส่วนสำคัญอย่างหนึ่งก็คือ มันฟรี รวดเร็ว และไม่ต้องเตรียมการอะไรเลย ฉันไม่ใช่คนที่วางแผนกิจกรรมล่วงหน้าสามวัน เมื่อฉันต้องการทำอะไรสักอย่างที่ไม่ต้องใช้หน้าจอในทันที — เช่น ฝนตก เราติดอยู่ที่บ้าน ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนในโอไฮโอผ่านไปห้าสัปดาห์แล้ว และทุกคนเริ่มเบื่อหน่าย — ฉันสามารถมีแผ่นกิจกรรมใหม่ๆ วางบนโต๊ะได้ในเวลาที่เครื่องพิมพ์กำลังอุ่นเครื่องเท่านั้น

ความหลากหลายก็ช่วยได้เช่นกัน ลูกๆ ของฉันเปลี่ยนความสนใจไปเรื่อยๆ ตามแบบฉบับของเด็กๆ และมีธีมให้เลือกมากมายพอที่จะทำให้ฉันเลือกสิ่งที่ตรงกับความสนใจของพวกเขาได้เสมอ เราเคยผ่านช่วงที่คลั่งไคล้ทะเลอย่างหนัก และช่วงที่คลั่งไคล้ไดโนเสาร์มาแล้วประมาณสี่สิบเจ็ดครั้ง เดือนที่แล้วเป็นนางเงือก และเดือนก่อนหน้านั้นก็กลับมาเป็นทีเร็กซ์อีกครั้ง เพราะในบ้านหลังนี้ไดโนเสาร์ดูเหมือนจะไม่มีวันตกยุค

นอกจากนี้ ฉันยังพบว่าแบบฝึกหัดเหล่านี้มีประโยชน์สำหรับการผ่อนคลายหลังเลิกเรียน ลูกๆ ของฉันกลับมาบ้านด้วยอาการตื่นตัวมากเกินไปและค่อนข้างกระสับกระส่าย และแบบฝึกหัดที่พิมพ์ได้นั้นได้ผลดีกว่าเกือบทุกอย่างที่ฉันเคยลองใช้เพื่อปรับอารมณ์ของพวกเขา มีบางอย่างเกี่ยวกับลักษณะที่เน้นและทำซ้ำๆ ของมัน — หาตัวเลขถัดไป ลากเส้น หาตัวเลขถัดไป — ที่ดูเหมือนจะช่วยชะลอพวกเขาลงในแบบที่น่าพึงพอใจสำหรับทุกคนในบ้าน รวมถึงตัวฉันเองด้วย

I'm not going to pretend that these dot to dot printables for kids have replaced all screens in our house. They haven't, and I'm not that kind of mom. But they've become my most reliable tool for the moments when I need a screen-free activity and don't want to spend my afternoon running the activity.

ถ้าคุณกำลังมองหาสิ่งที่ดึงดูดความสนใจพวกเขาได้อย่างแท้จริง ไม่ต้องเสียค่าพิมพ์ และสามารถเก็บไว้ในแฟ้มในลิ้นชักครัวพร้อมหยิบออกมาใช้ได้ทุกเมื่อที่ต้องการ ลองทำดูสักสองสามอย่างแล้วดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่างแย่ที่สุด คุณก็จะได้ความเงียบสงบสักยี่สิบนาที ในบ้านผม นั่นถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว