Noktaları birleştirme bulmacaları, renk körü çocuklar ve yetişkinler için neden iyi sonuç verir?

Yirmi yılı aşkın süredir öğretmenlik yapıyorum ve öğrendiğim bir şey var ki, akılda kalan anlar her zaman büyük olanlar olmuyor. Bazen küçük bir şey bile etkili olabiliyor; bir çocuğun sessizce ödev kağıdını kenara itmesi, yaygara koparmaması, sadece... dikkatini dağıtması gibi. Dikkat ederseniz bunu fark edersiniz.

Yıllarca öğrencilerimin bazı etkinliklerde neden böyle davrandıklarını tam olarak anlayamadım. Sonra bir bahar günü, bir veli görüşmeye geldi ve neredeyse laf arasında, oğluna kırmızı-yeşil renk körlüğü teşhisi konulduğunu söyledi. Ve birdenbire bir düzine küçük ayrıntı yerine oturdu.

İlgisiz değildi. Kaybolmuştu. Ve biz noktaları birleştirme bulmacalarını kullanmaya başlayana kadar kimse ona gerçekten yapabileceği bir şey vermemişti.

Renk Körlüğü Nedir? Ebeveynler İçin Basit Bir Açıklama

Öncelikle, yaygın bir yanılgıyı açıklığa kavuşturalım: renk körlüğü neredeyse hiçbir zaman sadece siyah ve beyaz görme anlamına gelmez. Renk körü insanların büyük çoğunluğu renkleri görür; ancak çoğu insanın varsaydığı gibi tüm renk yelpazesini göremezler. Bu durum, gözdeki belirli hücrelerin (koni adı verilen) renkleri olması gerektiği gibi algılamaması sonucu ortaya çıkar.

En yaygın türü, kırmızı ve yeşili ayırt etmeyi zorlaştıran kırmızı-yeşil renk körlüğüdür. Daha nadir görülen mavi-sarı renk körlüğü ve ondan da nadir görülen tam renk körlüğü de vardır.

İşte çoğu insanı şaşırtan rakam: Ulusal Göz Enstitüsü'ne göre, Kuzey Avrupa kökenli her on iki erkekten biri ve her iki yüz kadından biri bir dereceye kadar renk körüdür. Yirmi beş çocuktan oluşan tipik bir sınıfta, bir veya iki çocuğun farklı çalışan bir renk görüşüyle ​​dünyayı algılama olasılığı oldukça yüksektir. Ve birçoğu henüz bunun farkında değil; çocuklar, ellerini kaldırıp bir şeylerin yanlış olduğunu söylemek yerine, sessizce uyum sağlamakta oldukça iyidirler.

Çocuğunuz renklerle ilgili etkinliklerde zorlanıyorsa, renkleri yanlış adlandırıyorsa veya resim projelerinden kaçınıyorsa, göz doktorunuzla görüşmeniz faydalı olacaktır. Testin kendisi basittir ve sadece birkaç dakika sürer.

Çocuk Aktivitelerinin Çoğundaki Sorun

Keşke daha fazla öğretmen ve veli şunu anlasa: Çocukların önüne koyduğumuz şeylerin büyük bir kısmı, temel bir mekanizma olarak renge dayanıyor. Dekorasyon olarak değil, gerçek bir talimat olarak.

Sayılarla boyama çalışma sayfaları. Renklere göre sıralanmış eşleştirme oyunları. Parçanızın rengiyle tanımlandığı masa oyunları. "Tüm kırmızıları" daire içine aldığınız bilim etkinlikleri. "Çift sayıları maviye boyadığınız" matematik çalışma sayfaları. Hatta birçok basit kart oyunu.

Bu aktivitelerin her birinde, renk körü bir çocuk için gizli bir engel bulunmaktadır. Ve sinir bozucu olan kısım ise, çocuğun genellikle itiraz etmemesidir. Sadece sessizleşirler. Tahmin yürütürler. Kimse nedenini anlamadan yanlarındaki birini taklit ederler. Zamanla, bu sessiz mücadele, dışarıdan görülmesi zor şekillerde özgüvenlerini aşındırabilir.

Olanları bizzat gördüm. Ve bir kere gördükten sonra, artık görmezden gelemiyorsunuz.

Noktadan Noktaya Birleştirme Bulmacaları Neden Tamamen Farklıdır?

Noktaları birleştirme bulmacalarını sevmemin ve bilimsel mantığını tam olarak anlamadan yıllar önce sınıfımda bir yığın bulundurmaya başlamamın sebebi de bu: tamamen sıralama ve boşluk üzerine kurulu. Siyah bir nokta. Beyaz bir sayfa. Bir sayı. Bir kalem. Oyunun tamamı bu.

Bu etkinlikte hiçbir yerde renk talimatı yok. Kırmızı noktayı bulmanıza veya yeşil parçayı eşleştirmenize gerek yok. Sadece bir sonraki sayıyı bulmanız gerekiyor. Renk körlüğü olan birçok çocuk için bu çok daha adil bir oyun alanı ve genellikle renk tabanlı sınıf görevlerinden hoş bir mola anlamına geliyor.

Noktaları birleştirme bulmacasının aslında ölçtüğü beceriler; sayı tanıma, ardışık sayma yeteneği, her çizgiyi çizerken ince motor becerileri ve görüntünün yavaş yavaş şekillenmesiyle ortaya çıkan mekansal farkındalıktır. Renk algısı bu listede yer almaz. Hiçbir zaman da yer almadı.

Bu küçük bir şey değil. Asıl mesele bu.

Yetişkinlerin Yeniden Keşfettiği Sakinleştirici Yön

Yetişkinler yirmi yıl sonra ilk kez noktaları birleştirme bulmacası eline aldıklarında ilginç bir şey oluyor. Kendilerini aptal hissedeceklerini düşünüyorlar. Sonra, yaklaşık üç dakika sonra, sessizliğe bürünüyorlar.

Bunun bir sebebi var. Psikologlar "akış hali" diye bir şeyden bahsediyorlar; bu, tamamen mevcut olmaya yetecek kadar odaklandığınız ancak stres hissetmeyecek kadar da gergin olmadığınız zihinsel bir bölge. Noktaları birleştirme bulmacaları bu tür bir odaklanmayı teşvik edebilir. Bir sonraki adım her zaman açıktır. Çizdiğiniz her çizgiyle ilerleme görünür. Ve ödül – hiçbir şeyden bir görüntünün ortaya çıkmasını izlemek – açıklanması zor ama hissedilmesi kolay, sessizce tatmin edici bir şeydir.

Stres, kaygı veya uzun bir günün zihinsel karmaşasıyla başa çıkmaya çalışan yetişkinler için bu bulmacalar, ekranların nadiren sunduğu bir şeyi sunuyor: başlangıcı, ortası ve gerçek bir sonu olan bir görev. Elleriniz meşgul oluyor. Zihniniz dinleniyor. Ve kalemi bıraktığınızda, bir şey tamamlanmış oluyor.

Özellikle renk körü yetişkinler için şunu açıkça belirtmekte fayda var: Stres atma aktivitesi olarak büyük ve haklı bir popülerlik kazanan yetişkin boyama kitaplarının aksine, noktadan noktaya birleştirme bulmacaları renk görüşünüzden kesinlikle hiçbir şey gerektirmez. Renk tonu seçmeye gerek yok. Yeşil mi yoksa kahverengi mi diye düşünmeye gerek yok. Sadece sayılar, noktalar ve bir çizginin tam olması gereken yere inmesinin sessiz tatmini.

Bu, çocukların özgüvenine ne gibi katkılar sağlar?

Sınıfımdaki o çocuğa geri dönmek istiyorum, çünkü onun hikayesi sadece ona noktaları birleştirme kağıdı verip uzaklaşmamla bitmedi.

Fark ettiğim şey –ve yıllar içinde diğer renk körü öğrencilerde de fark ettiğim şey– bir çocuğun, herhangi bir dolaylı yol aramadan yapabileceği bir şey bulduğunda neler olduğudur. Yardım istemek yok. Kopya çekmek yok. Sessizce tahmin etmek yok. Sadece etkinliği yapmak, bitirmek ve "Bunu ben yaptım" anlamına gelen o ifadeyle yukarı bakmak.

Çocuklarda özgüven sabit bir özellik değildir. Küçük yetenek deneyimlerinden parça parça inşa edilir. Renk körü bir çocuk, görme alanını kullanmasını gerektirmeyen bir etkinliği her tamamladığında, yetenekli olduğuna dair küçük bir kanıt parçası toplar. Ve bu parçalar bir araya gelir.

Noktaları birleştirme bulmacaları, diğer birçok aktiviteyi sessizce adaletsiz kılan renk bağımlılığı olmadan, sayı sıralaması, sayma, ince motor becerileri gibi gerçek akademik becerileri de pekiştirir. Bu, renk körü bir çocuğun sadece eğlenmediği anlamına gelir. Masadaki diğer tüm çocuklarla aynı temelleri, tamamen aynı şartlarda inşa ediyorlar.

Kapsayıcılık pratikte işte böyle görünür. Etkinliğin değiştirilmiş bir versiyonu değil. Herkes için aynı etkinlik.

Ücretsiz Yazdırılabilir Noktaları Birleştirme Bulmacaları — Bugün Bir Tane Yazdırın

Eğer bu söylediklerim size de hitap ettiyse — ister renk körü bir çocuğun ebeveyni olun, ister her öğrenci için uygun aktiviteler arayan bir öğretmen olun, ister akşamları sakinleştirici ve ekranlardan uzak bir şeyler yapmak isteyen bir yetişkin olun — sizi doğrudan DotToDotFreePrintables.com adresine yönlendiririm.

Her bir noktadan noktaya birleştirme yazdırılabilir pdf dosyası ücretsiz olarak indirilebilir ve yazdırılabilir. Tasarımları gereği tamamen siyah beyazdır, bu da renk bağımlılığının sıfır olduğu anlamına gelir ve 1-100 arası noktadan noktaya birleştirme yazdırılabilir şablonları ve daha fazlasını içerir; küçük çocuklar için basit 10 noktalı şekillerden, daha büyük çocuklar ve yetişkinler için karmaşık 200 noktalı sahnelere kadar.

Bir tane yazdırın. Bir kalem alın. Bir numaradan başlayın. Ve ne göründüğüne bakın.

Yirmi yıllık öğretmenlik hayatım boyunca birçok etkinlik dağıttım. Bunlar, geniş bir yaş ve yetenek yelpazesine rahatlıkla sunabileceğim birkaç etkinlikten sadece birkaçı; uyarlaması basit, yazdırması kolay ve renk tabanlı görevlerde zorlanan çocuklar için daha adil.