Darmowy dinozaur do wydrukowania
Pterodaktyl Połącz kropki do druku
Połącz kropki, aby narysować najsłynniejszego latającego gada prehistorycznego świata! Pterodaktyle szybowały nad starożytnymi oceanami i rzekami, polując na ryby. Ta prosta, 24-kropkowana karta pracy jest idealna dla małych dzieci i przedszkolaków.
Trudność
Średni
!
Ciekawostka: Technicznie rzecz biorąc, pterodaktyle nie były dinozaurami — były latającymi gadami zwanymi pterozaurami!
Pobierz darmowy plik PDF do druku
Bezpłatne do użytku domowego i szkolnego. Dostosowane do papieru A4.
Wolisz List USA? Pobierz tę wersjęNie wymaga rejestracji. Otwiera się w formacie PDF. Drukuj na dowolnym papierze formatu US Letter (8,5 × 11 cali). Bezpłatnie do użytku domowego i szkolnego.
← Powrót do wszystkich zagadek o dinozaurachPterodaktyl Przewodnik po łamigłówkach typu „połącz kropki”
Oto genialny fakt, którym warto się podzielić, zanim zaczniesz: Pterodaktyle wcale nie były dinozaurami! Były latającymi gadami zwanymi pterozaurami, żyjącymi obok dinozaurów, ale należącymi do zupełnie innej grupy. Były też pierwszymi kręgowcami – zwierzętami z kręgosłupem – które rozwinęły zdolność do lotu z napędem. Z 67 kropkami to nie lada wyzwanie, więc usiądź wygodnie i ciesz się tym procesem!
1–10 — Głowa i długi dziób
Zacznij od punktu 1 i połącz go z punktem 10, aby narysować długi, spiczasty dziób i charakterystyczną, czubatą głowę. Głowa pterodaktyla to jeden z najbardziej niezwykłych kształtów w świecie przyrody – długi, wąski i często zakończony efektownym grzebieniem. Dzieci ćwiczą tu bardzo wydłużony kształt, co stanowi przyjemne wyzwanie.
Ciekawostka!
Wiele gatunków pterozaurów miało duże grzebienie na głowach, zbudowane z kości i tkanki miękkiej. Naukowcy uważają, że grzebienie te służyły do prezentacji – przyciągania partnerów i komunikacji z innymi członkami grupy. Niektóre grzebienie były tak duże jak sama czaszka, co sprawiało, że głowa wydawała się wręcz komicznie przerośnięta.
Wiele gatunków pterozaurów miało duże grzebienie na głowach, zbudowane z kości i tkanki miękkiej. Naukowcy uważają, że grzebienie te służyły do prezentacji – przyciągania partnerów i komunikacji z innymi członkami grupy. Niektóre grzebienie były tak duże jak sama czaszka, co sprawiało, że głowa wydawała się wręcz komicznie przerośnięta.
11–24 — Skrzydła
Kontynuuj od punktu 11 do punktu 24, aby narysować ogromne skrzydła. Skrzydła pterodaktyla powstały z błony skórno-mięśniowej rozciągającej się od niezwykle wydłużonego palca serdecznego aż do tułowia. Dzieci uczą się rysować szeroki, rozległy łuk – jeden z najbardziej satysfakcjonujących ruchów ołówkiem w całej kolekcji.
Ciekawostka!
Błona skrzydeł pterodaktyla była cienka, ale niezwykle wytrzymała, wzmocniona drobnymi włóknami biegnącymi przez nią niczym tkanina. W przeciwieństwie do skrzydeł nietoperza, które przyczepiają się do kostki, skrzydła pterozaurów przyczepiały się wyżej na nodze, nadając im nieco inną pozycję w locie – bardziej przypominającą lotnię niż ptaka.
Błona skrzydeł pterodaktyla była cienka, ale niezwykle wytrzymała, wzmocniona drobnymi włóknami biegnącymi przez nią niczym tkanina. W przeciwieństwie do skrzydeł nietoperza, które przyczepiają się do kostki, skrzydła pterozaurów przyczepiały się wyżej na nodze, nadając im nieco inną pozycję w locie – bardziej przypominającą lotnię niż ptaka.
25–40 — Palce ciała i skrzydeł
Obrysuj kropki od 25 do 40, aby wypełnić zwartą bryłę ciała i narysuj niezwykłą strukturę skrzydeł i palców. Ta sekcja ma najwięcej kropek w całej układance i wymaga naprawdę intensywnej koncentracji – to wspaniałe ćwiczenie wytrwałości. Przypomnij dzieciom, że każda kropka to postęp.
Ciekawostka!
Rozpiętość skrzydeł pterodaktyla mogła sięgać około 90 cm – mniej więcej tyle, co duża mewa – ale niektórzy jego krewni, jak Quetzalcoatlus, mieli rozpiętość skrzydeł dochodzącą do 11 metrów, czyli większą niż mały samolot. Rodzina pterozaurów wahała się od wielkości wróbla do absolutnie oszałamiających rozmiarów.
Rozpiętość skrzydeł pterodaktyla mogła sięgać około 90 cm – mniej więcej tyle, co duża mewa – ale niektórzy jego krewni, jak Quetzalcoatlus, mieli rozpiętość skrzydeł dochodzącą do 11 metrów, czyli większą niż mały samolot. Rodzina pterozaurów wahała się od wielkości wróbla do absolutnie oszałamiających rozmiarów.
41–54 — Pazury i stopy
Połącz kropki od 41 do 54, aby narysować pazury na końcach skrzydeł i tylne łapy. Pterodaktyle miały pazury na skrzydłach, służące do wspinaczki i chwytania, co często zaskakuje dzieci. Te fragmenty obejmują mniejsze, bardziej precyzyjne ruchy – idealne do rozwijania precyzji motoryki małej u starszych dzieci.
Ciekawostka!
Pterodaktyle mogły chodzić na czworakach po ziemi, składając skrzydła niczym parasol. Najnowsze ślady wskazują, że czuły się na ziemi bardziej komfortowo, niż kiedyś sądzono – przechadzały się po plażach i brzegach rzek w poszukiwaniu ryb, owadów i małych zwierząt.
Pterodaktyle mogły chodzić na czworakach po ziemi, składając skrzydła niczym parasol. Najnowsze ślady wskazują, że czuły się na ziemi bardziej komfortowo, niż kiedyś sądzono – przechadzały się po plażach i brzegach rzek w poszukiwaniu ryb, owadów i małych zwierząt.
55–67 — Pozycja ogona i lądowania
Ukończ układankę, łącząc kropki od 55 do 67, aby ukończyć ogon i uchwycić pełną pozycję lotu lub lądowania. Pterodaktyl miał bardzo krótki ogon w porównaniu z niektórymi innymi pterozaurami. Dzieci ćwiczą tutaj skupione i staranne wykończenie – trzynaście kropek łączy wszystkie te wspaniałe stworzenia w jedną całość.
Ciekawostka!
Pterodaktyle prawdopodobnie szybowały, wykorzystując prądy termiczne ciepłego powietrza, podobnie jak współczesne orły i sępy, oszczędzając energię na długich dystansach. Ich puste w środku kości – niezwykle lekkie, ale zaskakująco wytrzymałe – były niezbędne do lotu i stanowią jedną z kluczowych cech wspólnych ze współczesnymi ptakami.
Pterodaktyle prawdopodobnie szybowały, wykorzystując prądy termiczne ciepłego powietrza, podobnie jak współczesne orły i sępy, oszczędzając energię na długich dystansach. Ich puste w środku kości – niezwykle lekkie, ale zaskakująco wytrzymałe – były niezbędne do lotu i stanowią jedną z kluczowych cech wspólnych ze współczesnymi ptakami.
Niesamowita wytrwałość — 67 kropek to prawdziwy wyczyn, z którego można być dumnym! Twój pterodaktyl jest gotowy do lotu. Spróbuj narysować wokół niego własną prehistoryczną scenę z lotu? Rzeka, góry, może skacząca ryba — świat jurajski czeka na Ciebie. Gotowy na coś jeszcze trudniejszego? Wypróbuj nasze ekstremalne materiały do druku z łączenia kropek.
Więcej darmowych materiałów do druku o dinozaurach
Może Ci się też spodobać
Często zadawane pytania
Często zadawane pytania
Czy Pterodaktyl jest odpowiedni dla wieku Wiek 6-9?
Yes. This 67-dot puzzle is designed for children ages Wiek 6-9.
Jak wydrukować Pterodaktyl?
Kliknij przycisk bezpłatnego pobierania na tej stronie, a następnie wydrukuj plik PDF w domu lub szkole.
Czego dzieci powinny użyć do ułożenia tej układanki?
Do łączenia kropek najlepiej użyć ołówka, a następnie dzieci mogą pokolorować gotowy obrazek.